Spontane bacteriële peritonitis

Indien mogelijk steeds een diagnostische ascitespunctie met kweek vóór start antibiotica. De aanwezigheid van > 250 PMN/mm³ is diagnostisch voor een spontane bacteriële peritonitis (SBP).

Belangrijkste verwekkers:

Enterobacterales
Staphylococcus aureus
Enterokokken
Streptococcus pneumoniae

Eerste keuze

ceftriaxone 1x 2 g iv - 5à7d

Matige penicilline allergie

ceftriaxone 1x 2 g iv - 5à7d

Ernstige penicilline allergie

Onmiddellijke IgE gemedieerde penicilline allergie (type 1):
ceftriaxone 1x 2 g iv - 5à7d

Uitgestelde penicilline allergie (type 4) (zéér zeldzaam):
vermijden van penicillines en cefalosporines

Commentaar

Indien aangewezen antibiotica aanpassen op basis van de kweek. Bij SBP met een negatieve kweek mag de antibiotica niet gestopt worden (steeds minimum 5 dagen behandelen).

Bron: EASL Clinical Practice Guidelines for the management of patients with decompensated cirrhosis (2018).

Laatste revisie 18 juni 2026